Drugi raz Street Kartem na zakończenie podróży do Tokio – inna filia, wspólna jazda we dwoje

Drugi raz Street Kartem na zakończenie podróży do Tokio, inna filia, wspólna jazda we dwoje
Ostatni dzień podróży. Walizki są już zamknięte. Godzina pociągu albo samolotu do domu jest ustalona. Za oknem wciąż rozciąga się Tokio, a czasu zostało niewiele. I wtedy jedno z was mówi: „Może na koniec przejedziemy się tym jeszcze raz?"
Jeśli podczas poprzedniej wizyty w Tokio jeździliście już Street Kartem, gdzieś w środku na pewno pamiętacie miasto widziane z tej niskiej perspektywy. Drugi raz to nie jest podróż, w której tylko odtwarza się wspomnienia. Zmieniacie filię. Sami wybieracie krajobraz, który zobaczycie na koniec wyjazdu. Już samo to sprawia, że to samo przeżycie zamienia się w zupełnie inny dzień. Ten artykuł jest dla par, które już raz trzymały kierownicę. Poniżej opowiemy, jak cieszyć się drugą jazdą Street Kartem, gdy zostawicie ją na sam koniec podróży do Tokio.
„Jeszcze raz" na koniec podróży, mały rytuał tylko dla was dwojga
W Brazylii istnieje zwyczaj „despedida", czyli pożegnalnego spotkania pod koniec podróży czy ważnego okresu, podczas którego wszyscy bawią się razem ostatni raz. Smutku nie zostawia się samemu sobie. Z samego zakończenia robi się wydarzenie. W Japonii istnieje podobna idea zwana „shime", czyli zamknięcie. Pod koniec przyjęcia wszyscy wspólnie klaszczą w rytualnym „ippon-jime", a wieczór przy kieliszku kończy się miską ramenu. Kraje są różne, ale troska o dobre zakończenie jest taka sama!
Wpisanie Street Kartu w ostatni dzień podróży do Tokio to właśnie przygotowanie takiego „shime" we dwoje. Dokupić pamiątki, pojechać na dworzec i koniec… Ostatnie godziny często tak właśnie wyglądają, a jazda wyznacza w nich wyraźną granicę. W języku DJ-ów to utwór na bis. Właśnie dlatego, że parkiet zna już ten kawałek, twarze wszystkich rozjaśniają się w chwili, gdy rozbrzmi intro. Druga jazda gokartem ma w sobie ten sam klimat.
Za pierwszym razem wszystko było nowe. Opór kierownicy. To dziwne uczucie, gdy na światłach spoglądacie w górę na otaczające was samochody. Napięcie, z jakim staraliście się nadążyć za przewodnikiem jadącym z przodu. Pewnie niejedna para zorientowała się dopiero po fakcie, że wycieczka już się skończyła. Za drugim razem jest inaczej. Znacie już procedurę. Dzięki temu w głowie robi się więcej miejsca i więcej czasu poświęcacie na oglądanie miasta. To jest sedno drugiego razu.
Mimo to także za drugim razem przed startem odbywa się instruktaż bezpieczeństwa oraz objaśnienie obsługi gokarta i trasy. Inna filia oznacza inne drogi. Nie polegajcie za bardzo na tym, co pamiętacie z poprzedniego razu, słuchajcie objaśnień nowej trasy tak samo uważnie jak za pierwszym razem.
Drugi raz zaczyna się od wyboru filii
Tu rozgrywa się najważniejsze. Street Kart ma w całej Japonii 9 filii: 7 w Tokio oraz po jednej w Osace i na Okinawie. Spośród 7 tokijskich filii pierwsza i druga filia w Akihabarze, a także Shibuya i Shibuya Annex, znajdują się jednak praktycznie w tych samych miejscach. Jeśli podzielić je według krajobrazów na trasie, najprościej myśleć o Tokio jako o czterech grupach: „Tokyo Bay (Shinkiba)", „Akihabara", „Shibuya" i „Shinagawa".
Wycieczki prowadzone są przez przewodnika ustaloną dla każdej filii trasą. Dlatego jeśli za drugim razem chcecie zobaczyć coś innego, najprościej zmienić filię. Wybierzcie jedną inną niż poprzednio. Tylko tyle wystarczy, by na ostatniej stronie waszej podróży pojawiło się „Tokio, którego wtedy nie zobaczyliśmy".
Dla par, które poprzednio jechały z Shibuyi, przestronne niebo nad zatoką z filii Tokyo Bay
Trasa z filii Shibuya to Tokio gęsto wypełnione ludźmi i budynkami: skrzyżowanie Scramble, aleja zelkw na Omotesando i ulica Takeshita w Harajuku. Jeśli to macie już za sobą, wybierzcie teraz filię Tokyo Bay w Shinkibie. Zanurzenie się w zupełnie przeciwnym krajobrazie to właśnie frajda.
Na trasie z filii Tokyo Bay ukazuje się Rainbow Bridge przerzucony nad Zatoką Tokijską. To most wiszący o długości 798 m, który nocą rozświetla się siedmioma kolorami. W oddali widać czerwono-białą, 333-metrową Tokyo Tower. W okolicach Shinkiby magazyny i morze są na wyciągnięcie ręki, a przestrzeń nieba nad głową jest zupełnie inna niż w Shibuyi, gdzie jedzie się kanionami między wieżowcami. Futurystyczne kontury wielkich centrów handlowych w stronę Odaiby i siedziby Fuji TV to kolejne atrakcje tej trasy.
Jeśli Shibuya to house o szybkim beacie, to wybrzeże zatoki jest jak spokojnie kołysząca bossa nova. Że w tym samym Tokio tempo może się tak zmieniać! Poczujcie tę różnicę całym ciałem.
Dla par, które poprzednio jechały nad zatoką, stare Tokio, czyli Dworzec Tokio i Ginza z filii Akihabara
Parom, które z filii Tokyo Bay albo Shinagawa oglądały już morze i most, polecamy trasę z filii Akihabara. Tutaj ciągną się widoki, jakby kartka po kartce przewracało się historię Tokio.
Najpierw budynek Dworca Tokio od strony Marunouchi. Ten ceglany dworzec otwarty w 1914 roku jest ważnym dobrem kultury. Frontowa fasada, której rekonstrukcję ukończono w 2012 roku, ma w sobie taką powagę, że już samo spojrzenie na nią sprawia, że człowiek mimowolnie się prostuje. Ktoś, kto zajmuje się designem, na pewno zatrzyma się i zapatrzy. Potem Ginza. Wieża zegarowa Wako przy skrzyżowaniu 4-chome, teatr Kabukiza, Ginza Mitsukoshi, Matsuya Ginza. Z niskiej perspektywy, z podniesioną głową, przejeżdżacie ulicami dzielnicy rozrywki, która tętni życiem od czasów Meiji.
Punkt startowy trasy, Akihabara Electric Town, to dzielnica, w której szyldy sklepów z elektroniką i barwy sklepów z anime są stłoczone do granic możliwości. Tuż obok czekają chram Kanda Myojin i sobór Nikolai-do w Ochanomizu. Krajobraz, w którym nowe i stare zmieniają się w zawrotnym tempie, daje zupełnie inne, intensywne wrażenia niż otwarta przestrzeń wybrzeża.
Dla par, które poprzednio jechały z Akihabary, dzisiejsze Tokio Omotesando i Harajuku z filii Shibuya
Jeśli z filii Akihabara widzieliście już Dworzec Tokio i Ginzę, następna jest filia Shibuya. Skrzyżowanie Scramble w Shibuyi otaczają plac przed Hachiko i SHIBUYA109, a przy każdej zmianie świateł tłum ludzi rusza jednocześnie. Przejeżdżacie przez nie i kierujecie się do alei zelkw na Omotesando oraz budynków projektowanych przez architektów. Za Omotesando Hills i Tokyu Plaza Omotesando Harajuku krajobraz przechodzi w Harajuku.
Las chramu Meiji i park Yoyogi to zieleń rozciągająca się w okolicach trasy z Shibuyi. Po starym Tokio zobaczyć Tokio, które pulsuje właśnie teraz. Jeśli zakończycie podróż w tej kolejności, dwie wizyty w Tokio połączą się w jedną linię. Takie wrażenie na pewno zostanie.
Filia Shinagawa to oczywiście również dobry wybór. Wieżowce wokół stacji Shinagawa, świątynie i chramy Takanawy, biurowce wzdłuż wybrzeża w Shibaurze i Tamachi, a do tego widok na Rainbow Bridge i Tokyo Tower w oddali od strony Shinagawy. Czeka tam nieco dojrzalsze Tokio, w którym dzielnica biznesowa sąsiaduje z historycznymi zakątkami.
Dlaczego urok Street Kartu nie słabnie nawet za drugim razem
Pary, które już raz jechały, wiedzą, jak wygląda gokart. A jednak wciąż chcemy polecić drugi raz. Oto powody.
Po pierwsze, każde z was trzyma własną kierownicę. Gokart jest jednoosobowy. Jadąc we dwoje, oboje jesteście kierowcami. To nie jest wyścig, w którym się rywalizuje. Jadąc jedno za drugim, oglądacie ten sam krajobraz w nieco przesuniętych momentach. Dlatego po jeździe czas na porównywanie wrażeń, „Widziałeś/widziałaś to skrzyżowanie?", jest nie do przecenienia.
Po drugie, dotychczasowe osiągnięcia. Według stanu na listopad 2023 roku łączna liczba przeprowadzonych wycieczek we wszystkich filiach przekroczyła 150 000, łączna liczba klientów, 1,34 mln, łączna liczba opinii, 20 000, a średnia ocena wynosi 4,9 na 5. Liczby same opowiadają przebytą drogę.
Po trzecie, możecie przygotować się językowo. Strona internetowa jest dostępna w 22 językach. Instrukcje w dniu wycieczki prowadzone są zasadniczo po angielsku; obsługa po japońsku lub w innych językach zależy od personelu w danym dniu i nie może być zagwarantowana. Mimo to macie wspomnienia z pierwszego razu. Jeśli coś was niepokoi, zapytajcie wcześniej, w dniu jazdy będziecie znacznie pewniejsi.
Jak zaplanować pozostały czas ostatniego dnia
Jeśli gokart ma być na koniec podróży, kluczowe jest rozplanowanie czasu. Czas trwania wycieczki i godziny startu różnią się w zależności od filii i planu, więc przed rezerwacją sprawdźcie aktualne informacje na oficjalnej stronie. Do godziny pociągu czy samolotu do domu zostawcie sobie solidny zapas czasu. Filie nie mają parkingów, więc dojeżdżajcie komunikacją publiczną. Ostatniego dnia łatwo upchnąć zbyt wiele planów. Ale im więcej swobody przed i po jeździe, tym piękniej wypadnie ostatni akt.
Typowy problem ostatniego dnia to bagaż. Szafki w filiach są przeznaczone na drobne rzeczy i nie nadają się na duży bagaż, taki jak walizki. Na gokart da się zabrać najwyżej niewielką torbę. Gdzie zostawicie duży bagaż po wymeldowaniu, ustalcie wspólnie przed wycieczką.
Warto też mieć na uwadze pogodę. Przy lekkim lub umiarkowanym deszczu wycieczka odbywa się zgodnie z planem, a peleryny przeciwdeszczowe są zapewniane bezpłatnie. W razie ulewy lub tajfunu wycieczka zostaje odwołana i można wybrać skróconą wycieczkę ze zwrotem różnicy w cenie, zmianę terminu albo anulowanie z pełnym zwrotem pieniędzy. Jednak w ostatnim dniu, gdy data powrotu jest ustalona, trudno przełożyć jazdę na inny dzień. Jeśli dzień wcześniej sprawdzicie prognozę i omówicie, co zrobicie w razie złej pogody, w dniu jazdy unikniecie nerwów.
Za pierwszym razem celem była sama jazda. Za drugim spróbujcie zbudować z niej jeden rytuał, łącznie z czasem przed i po. Przed wycieczką krótki spacer, żeby wprawić się w dobry nastrój, a po niej wizyta w miejscu, gdzie można chwilę nacieszyć się wrażeniami. Jeśli uda się stworzyć taki przebieg, koniec podróży wypadnie znakomicie.
Jeśli chcecie zakończyć podróż nocnymi widokami, kandydatem jest wycieczka K-M z filii Tokyo Bay. Ta wycieczka ma termin wieczorny, podczas którego można podziwiać nocną panoramę. Oświetlony Rainbow Bridge może stać się ostatnim widokiem waszej podróży. Godziny startu i dostępność sprawdźcie na oficjalnej stronie.
Zdjęcia, przed jazdą i po niej
Podróżując we dwoje, chce się mieć zdjęcia z ostatniego dnia. Podczas jazdy skupcie się jednak na kierownicy i przewodniku z przodu. Nie dotykajcie smartfona. To podstawowa zasada. Okazje do zdjęć stwórzcie przed wycieczką i po niej. Jeśli połączycie widoki z trasy gokartu z miejscami, do których dojdziecie pieszo, zdjęcia ułożą się w jedną historię.
Aby dodać zdjęciom kolorytu, możecie założyć kostiumy. To oryginalne kostiumy przygotowane przez Street Kart, udostępniane bezpłatnie według kolejności zgłoszeń. Ich założenie jest dobrowolne, można jechać we własnym ubraniu. Jeśli poprzednio jechaliście w swoich ubraniach, tym razem spróbujcie kostiumów. Porównanie po powrocie zdjęć z pierwszego i drugiego razu to przyjemność zarezerwowana dla drugiego razu.
Z filii Shinagawa łatwo przed wycieczką zajrzeć do chramu Shinagawa, 5 minut pieszo od filii. Brama torii na szczycie kamiennych schodów i torii z dwoma smokami świetnie wyglądają na wspólnym zdjęciu. Po wycieczce wybierzcie się do Tennozu Isle, 20 minut pieszo. Wzdłuż kanału ciągną się galerie sztuki i kawiarnie, gdzie na koniec podróży można odetchnąć nad wodą.
Z filii Shibuya do skrzyżowania Scramble i pomnika Hachiko jest 10 minut pieszo. Może tym razem popatrzycie z góry na skrzyżowanie, przez które przejechaliście gokartem? W Shibuya Scramble Square, 10 minut pieszo, znajduje się taras widokowy Shibuya Sky, skąd można spojrzeć z góry na miasto, po którym przed chwilą jeździliście. Tokio oglądane z dołu i Tokio oglądane z góry. Gdy te dwa zdjęcia staną obok siebie, ostatnia strona albumu z podróży będzie gotowa.
Z filii Akihabara warto zajrzeć do pobliskiego chramu Kanda Myojin. To chram o 1300-letniej historii, opiekun całego dawnego Edo. Do Dworca Tokio jest 5 minut pociągiem. Przed powrotem można też spokojnie sfotografować od frontu budynek od strony Marunouchi, obok którego przejeżdżaliście podczas wycieczki. Wyraz czerwonej cegły z pewnością zmienia się zależnie od światła, a szukanie różnic względem wrażeń z jazdy to dodatkowa frajda.
Przy filii Tokyo Bay przed jazdą i po niej można odpocząć w kawiarni-restauracji CASICA w okolicy stacji Shinkiba, 8 minut pieszo od filii. Po obejrzeniu widoków nad zatoką możecie od razu ruszyć w drogę powrotną linią Keiyo, Rinkai albo Yurakucho. Lokalizacja ułatwia zaplanowanie ostatniego dnia.
Jedna wskazówka fotograficzna. W ostatnich zdjęciach z podróży ważniejsze od ładnego kadru jest uchwycenie „twarzy z tamtej chwili". Wasze twarze tuż po wyjściu z gokarta, z lekko potarganymi włosami i zarumienionymi policzkami. Takie zdjęcie można zrobić tylko po jeździe.
Rezerwacja i przygotowania, wcześnie, właśnie dlatego, że to ostatni dzień
Ostatniego dnia nie da się przesunąć planów. Dlatego rezerwujcie wcześnie. Zwłaszcza w weekendy miejsca szybko się zapełniają, więc dobrze działać od razu, gdy plan podróży jest gotowy. Rezerwacje przyjmowane są przez Facebooka, LINE i e-mail (booking@streetkart.com). Szczegółową procedurę sprawdźcie na oficjalnej stronie. Jeśli plan podróży może się zmienić, zapoznajcie się też z zasadami anulowania. Do 7 dni wcześniej można anulować bezpłatnie.
Co do prawa jazdy, nawet jeśli już raz jechaliście, koniecznie sprawdźcie, czy wasza sytuacja w zakresie prawa jazdy nie zmieniła się od poprzedniego razu. Wymagane rodzaje praw jazdy i zasady dotyczące międzynarodowego prawa jazdy zebrano na oficjalnej stronie o prawie jazdy. Przed wyjazdem każde z was powinno samodzielnie sprawdzić, czy może prowadzić na podstawie swojego dokumentu.
Strój też warto ustalić wcześniej, żeby rano ostatniego dnia się nie spieszyć. Zalecane są buty z zakrytymi palcami, na przykład sneakersy. Unikajcie butów z odkrytymi palcami, takich jak sandały, a także obcasów, spódnic i sukienek. Ostatniego dnia kusi, by ubrać się elegancko na zakupy pamiątek, ale drogie ubrania również znajdują się na liście rzeczy, których lepiej unikać. W wygodnym, swobodnym stroju możecie po wycieczce od razu ruszyć w drogę powrotną.
Ceny różnią się w zależności od sezonu i pory dnia, więc aktualny cennik sprawdźcie na oficjalnej stronie Street Kart. Zawartość wycieczki i przebieg dnia mogą się też różnić w zależności od filii i planu. Wątpliwości wyjaśnijcie przed rezerwacją na oficjalnej stronie. Wtedy w dniu jazdy będziecie mogli skupić się wyłącznie na jeździe.
Utwór na bis porywa dlatego, że parkiet go zna. Właśnie dlatego, że znacie już Tokio z poprzedniego razu, chwytając kierownicę po raz drugi, zobaczycie coś nowego. Które Tokio zapiszecie na ostatniej stronie swojej podróży? Wybierzcie jedną filię inną niż poprzednio i wpiszcie gokart do planu ostatniego dnia. Od tego zaczyna się zakończenie waszej podróży.
Ten artykuł został napisany po japońsku i przetłumaczony z pomocą sztucznej inteligencji. Niektóre sformułowania mogą brzmieć nienaturalnie – dziękujemy za wyrozumiałość. Najdokładniejsze i najnowsze informacje znajdą Państwo na oficjalnej stronie kart.st.
Street Kart nie jest w żaden sposób powiązany z firmą Nintendo ani z serią Mario Kart. Nie udostępniamy kostiumów postaci Nintendo, a takich kostiumów nie można nosić podczas przejazdów również wtedy, gdy uczestnicy przyniosą je ze sobą.
